ساعت : 2:29

سایت جامع اصناف (www.asnafnama.com)
صعود به رتبه اول موتورجستجوی گوگل با عضویت در سایت اصناف........ تلفن تماس جهت عضویت شما 09121463333
     

تاریخ : ۱۳۹۷/۱۲/۵

ثبت دامنه اختصاصی
دامنه مورد نظر خود را برای ثبت جستجو کنید
.www

ورق کاری

ورق‌کاري به مجموعه عملياتي اطلاق مي‌شود که بمنظور فرم دادن ورق‌ها انجام مي‌گيرد. اين عمليات بسيار متنوع مي‌باشند که از جمله مي توان عمليات هاي برشکاري , خمکاري , کشش عميق , فرآيندهاي اتصال و مونتاژ ورق ها و ..... را نام برد که در ادامه به شرح برخي از آن ها مي پردازيم :
برشکاري:
ب
راي بريدن ورقها از انواع قيچي‌هاي دستي , اهرمي و ماشيني کمک مي‌گيرند.
  قيچي‌کاري:
مقدمه: قيچي‌کاري يکي از فرآيندهاي برشکاري مکانيکي است. به وسيله قيچي مي‌توان انواع ورقها، ميله‌ها و شمشها را بريد. عمل برش به وسيله قيچي شبيه برشکاري با قلم است؛ با اين تفاوت که در قيچيکاري تيغه‌ها که در طرفين قطعه قرار گرفته‌اند، به وسيله نيروي دست يا ماشين از کنار هم عبور داده مي‌شوند و عمل برش انجام مي‌پذيرد.
تعريف: برشکاري به وسيله قيچي (قيچي کردن) عبارت است از بريدن يا قطع کردن بدون براده برداري به وسيله دو تيغه بُرنده گوه‌اي شکل که مخالف جهت يکديگر حرکت مي‌کنند و از کنار يکديگر مي‌گذرند.
لقّي بين تيغه‌ها: هنگام برشکاري با قيچي معمولاً بايد بين دو تيغه قيچي مقداري فاصله وجود داشته باشد که در اصطلاح آن را «لقي» مي‌گويند. اين فاصله از سويي موجب مي‌گردد که تيغه‌ها با هم اصطکاک نداشته باشند و از سوي ديگر، برشکاري را آسان مي‌کند. لقي بين دو تيغه به ضخامت و جنس قطعه کار بستگي دارد که معمولاً آن را در حدود1/20 ضخامت قطعه کار در نظر مي‌گيرند.
طبقه‌بندي انواع قيچي‌ها:
قيچي‌ها را از نظر قدرت برش و نوع کاربرد در صنعت به سه گروه طبقه بندي کرده‌اند. قيچيهاي دستي، قيچيهاي اهرمي و قيچيهاي ماشيني (مکانيکي و هيدروليکي) که به ترتيب به شرح هر يک مي‌پردازيم.
قيچي‌هاي دستي:
از قيچي‌هاي دستي براي بريدن ورقهاي فلزي نازک تا ضخامت 1.5 ميليمتر استفاده مي‌شود. در ساختمان قيچيهاي دستي، از قانون اهرمها براي تأمين نيروي برش و سهولت در عمل قيچيکاري استفاده شده است. قيچيهاي دستي بر حسب کاربردشان در صنعت به شکلهاي مختلف در دو گروه اصلي «چپ بر» و «راست بر» ساخته مي‌شوند. تشخيص راست بر يا چپ بر بودن قيچيها، معمولاً به اين ترتيب است که ابتدا قيچي را از پهلو به نحوي در مقابل ديد قرار مي‌دهند که نوک آن به سمت چپ باشد. حال اگر پخ برنده تيغه بالايي را بتوان ديد، آن را قيچي راست بر و چنانچه پخ برنده تيغه پايين در معرض ديد باشد، قيچي را چپ بر مي‌نامند.
طبقه بندي قيچيهاي دستي: قيچيهاي دستي را چپ بر يا راست بر مي‌سازند. ولي از نظر ساحتمان و کاربرد، اين قيچيها در برشکاري ورقهاي فلزي انواع گوناگون دارند:
الف- قيچيهاي دستي با تيغه‌هاي پهن و صاف: براي برشهاي مستقيم به کار مي‌روند.
ب- قيچيهاي دستي با تيغه‌هاي پهن و خميده: براي ايجاد برش در محلهاي زاويه دار که امکان برش با قيچي مستقيم نيست.
ج- قيچيهاي دستي با يک تيغه پهن و يک تيغه? باريک: براي برشهاي مستقيم طويل کاربرد دارند.
د- قيچيهاي دستي با تيغه‌هاي باريک منحني: برا برشهاي فرم دار و داراي انحنا به کار مي‌رود.
هـ- قيچيهاي دستي با تيغه‌هاي صاف و باريک: برايايجاد برشهاي داخلي مشتقيم و فرم دار مورد استفاده هستند.
و- قيچيهاي دستي با يک تيغه دوبل و يک تيغه باريک: براي قطع کردن و ايجاد برشهاي روي لوله‌هاي نازک مورد استفاده قرار مي‌گيرند.
  قيچي‌هاي اهرمي:
با قيچي‌هاي اهرمي مي‌توان ورقهاي فلزي را با ضخامت‌هاي بيشتري بريد. قيچيهاي اهرمي داراي يک اهرم هستند و نقطه اتکاي آنها در کناري قرار دارد (قانون اهرمهاي نوع دوم). قيچيهاي اهرمي را معمولاً در سه نوع ساده، مرکب و ورق بر (وزنه‌اي)، ساخته‌اند که به شرح قيچي اهرمي ساده مي‌پردازيم.
قيچي اهرمي ساده: قيچيهاي اهرمي ساده داراي يک تيغه ثابت و يک تيغه متحرک هستند. تيغه ثابت در پايين قرار دارد و از آن به عنوان تکيه گاه نيز استفاده مي‌شود. تيغه متحرک که در بالا قرار دارد، عمل برش را از طريق يک اهرم دوبل انجام مي‌دهد. طول تيغه‌هاي اين نوع قيچي معمولاً بين 150 تا 300 ميليمتر و قدرت برش آن تا ضخامت 5 ميليمتر است. در کنار بدنه قيچي ضامن نگهدارنده قابل تنظيمي در نظر گرفته‌اند که وظيفه افقي نگه داشتن قطعه کار را به عهده دارد. اين قيچيها تنها براي بريدن ورقها و قطعات تخت به کار مي‌روند و از آنها نمي‌توان براي بريدن مفتولها و شمشهاي فرم دار استفاده کرد؛ زيرا اين عمل به تيغه‌هاي آن صدمه مي‌زند.
قيچي‌هاي ماشيني : قيچي هاي ماشيني داراي انواع مختلفي هستند از جمله : 1- قيچي برقي انيورسال -2- قيچي هاي گيوتين -3- قيچي هاي گردبر ماشيني و ... که در ادامه به شرح برخي از آن ها مي پردازيم. تذکر 1 : قابل ذکر است که قيچي هاي گردبر در دو گروه دستي و ماشيني وجود دارند . تذکر 2 : از ديگر انواع قيچي ها قيچي هاي نيبلر هستند که در 3 گروه دستي , ميزي و ستوني وجود دارند .
قيچي گيوتين: براي سرعت عمل بيشتر در بريدن ورقها مخصوصاً آنهائي که داراي طول زيادتري مي‌باشند، از قيچي گيوتيني استفاده مي‌شود. در اين قيچي‌ها معمولاً تيغه پائيني ثابت بوده و به لبه ميز قيچي سوار شده است. تيغه بالائي که بطور عمودي قابل حرکت مي‌باشد نسبت به تيغه پائيني داراي زاويه‌اي از 1 تا 6 درجه بوده و مي‌توان با عبور دادن آن از کنار تيغه ثابت (پائيني) عمل برش را انجام داد. اين قيچي‌ها را در دو نوع دستي و يا ماشيني ساخته و براي تامين حرکت تيغه متحرک آنها ممکن است که از مکانيزم لنگ و يا فشار روغن (هيدروليک) استفاده گردد. اجزاء مهم قيچي‌هاي گيوتين: در قيچي‌هاي گيوتين مکانيکي و هيدروليکي به غير از مکانيسم قدرت (محرّکه‌ها) که متفاوتند بقيه اجزاء مهم آنها تقريباً با هم مشابهند که باختصار بشرح آنها مي‌پردازيم.
1- بدنه قيچي‌هاي گيوتين : بدنه قيچي هاي گيوتين را به 3 روش تهيه مي کنند :

  • الف: از ورقهاي فولادي غلطک کاري شده که پس از عمليات ماشين کاري با پيچ و مهره يا جوش مونتاژ مي‌شوند.
  • ب: از قطعات ريخته شده تهيه مي‌کنند.
  • ج: با ترکيبي از دو روش فوق از ورقهاي فولادي و قطعات ريخته شده تهيه مي‌شوند.
    چون در حين برش اکثر بار وارده به يک قيچي بار انحرافي يا متحرک است و تنشهاي پيچشي بوجود مي‌آيد بنابراين ميز قيچي را مستحکم مي‌سازند تا در مقابل نيروهاي وارده مقاومت لازم را داشته باشد و نيز چون در لحظه برش ضربات سنگين بر بدنه قيچي وارد مي‌آيد لذا براي خنثي کردن آنها از متعادل کننده‌هاي فنري در گيوتينهاي معمولي و از متعادل کننده‌هاي پنوماتيکي در گيوتين هاي بزرگ استفاده مي‌شود.
    2- موتور قيچي گيوتين: مسير انتقال قدرت در يک قيچي گيوتين از موتور آن شروع مي‌شود . چون در کارهاي مداوم و سرعتهاي نسبتاً بالا زمان کوتاهي براي ذخيره انرژي بوسيله چرخ طيار وجود دارد و اين امر فشار زيادي را به موتور وارد مي‌سازد بنابراين قدرت موتور گيوتين بايد از حد ظرفيت آن بيشتر باشد يعني بايدقدرتي بيشتر از مقدار لازم داشته باشد.
      3- کلاچ: کلاچ مکانيسمي است که براي ارتباط و قطع ارتباط حرکتهاي دوراني به کار مي‌رود. در گيوتين از کلاچ براي شروع دوران ميل لنگ استفاده مي‌شود کلاچ در گيوتين چه از نوع مکانيکي و چه از نوع اصطکاکي باشد عامل ارتباط بين دنده محرک با چرخ طيار و يا ميل لنگ است. کلاچ‌ها به دو دسته تقسيم مي‌شوند

الف- کلاچهاي مکانيکي ب- کلاچهاي ديسکي

  • الف- کلاچهاي مکانيکي عبارتند از: پنيني – سه فکي – غلطکي که بيشتر در گيوتينهاي مکانيکي مورد استفاده قرار مي‌گيرند.
  • ب- کلاچهاي ديسکي – کلاچهاي ديسکي بصورت هوائي (پنوماتيک) و روغني (هيدروليک) مي‌باشند و در گيوتينهاي هيدروليکي بکار برده مي‌شوند.
    4- نگهدارنده‌هاي ورق: براي برش صحيح و دقيق نگهداشتن ورق و همچنين تنظيم دقيق آن حايز اهميت است بنابراين وجود نگهدارنده‌هاي ورق در گيوتين از وسايل ضروري بشمار مي‌آيد.
    نقش نگهدارنده‌هاي ورق ثابت نگهداشتن ورق بر بستر (ميز) قيچي گيوتين در لحظه برش است انجام اين امر به نيروي زيادي نياز دارد، چنانچه ورق بعلت عدم نيروي کافي جهت نگهداري آن از محل خود حرکت کند طبعاً برش صحيح صورت نخواهد گرفت. مضافاً وقتيکه تيغه بالائي قيچي با ورق تماس حاصل مي‌کند نيروي کشنده بسيار قوي اي به اثر اهرم ضربه زدن قيچي اضافه مي‌شود در اين حال وسيله نگهدارنده بايد آنقدر استقامت داشته باشد تا در برابر نيروها از خود مقاومت نشان دهد براي اين منظور نگهدارنده هائيکه بکار برده مي‌شوند از فنرها و يا از عمل مکانيکي بادامکها و اهرمها و يا نيروي هيدروليکي سيلندرهاي هوا و يا ترکيبي از هر يک از آنها مي‌باشند وسائل نگهدارنده معمولاً براي قدرتهاي بيش از آنچه مورد نظر است طراحي و ساخته مي‌شوند.
    5- تيغه‌هاي قيچي گيوتين: جنس تيغه‌هاي گيوتين را از فولادهاي کرم دار تهيه مي‌کنند چون نيروي فوق العاده زيادي به لبه‌هاي برنده تيغه وارد مي‌شود بنابراين وجود کوچکترين نقص در ساختمان متالوژيکي تيغه و يا کوچکترين کمبود در نحوه عمليات حرارتي آن و يا سنگ زدن تيغه موجب وارد آمدن آسيب شديد و يا حداقل فرسايش سريع تيغه شده و کار برش را غير مطلوب مي‌سازد. در نگهداري تيغه‌ها بايد توجه لازم به عمل آيد و چنانچه تيغه‌ها پس از مدتي کند شدند بايد به وسيله افراد متخصص و ماهر با ماشين سنگ دقيق نسبت به تيز کردن آنها اقدام شود در غير اين صورت کندي تيغه‌ها اضافه بر بوجود آوردن لبه‌هاي بريده و يا شکسته در ورق بريده شده موجب آن مي‌شود که در ورق بريده شده پليسه‌هاي زيادي بوجود آيد و همچنين موجب فرسايش زياد راهنماهاي ضربه زن مي شود تيغه‌هاي کند احتمالاً ممکن است موجب آسيب رساندن به بدنه قيچي هم گردند.
      نحوه کار و کاربرد قيچي‌هاي گيوتين (مکانيکي):
    اين نوع قيچي‌ها براي بريدن ورق‌هاي فلزي تا ضخامت 30 ميليمتر استفاده مي‌شوند. نحوه کار اين قيچي‌ها بدين صورت است که پس از روشن کردن دستگاه و براه انداختن الکترو موتور با فشار آوردن روي پدال کلاچ دستگاه عمل نموده و نيروي الکترو موتور به وسيله واسطه‌هايي به ميل لنگ يا بادامکهاي قيچي منتقل مي‌شود و حرکت دوراني را به حرکت عمودي تبديل مي‌کند و در نتيجه موجب پائين آمدن کشوئي گيوتين که تيغه فوقاني روي ان نصب مي‌باشد شده و با کمک تيغه پائين قيچي که همواره ثابت بوده و به ميز بدنه دستگاه محکم شده است عمل برش بتدريج انجام مي‌شود. بديهي است چنانچه روي پدال بطور مستمر فشار وارد آيد چون صفحه کلاچ آزاد نمي‌باشد و نيرو به ميل لنگ يا بادامکها کماکان منتقل مي‌شود کشوئي قيچي در هر رفت و برگشت عمل برش را انجام مي‌دهد ولي در غير اين صورت هر مرتبه که به پدال فشار وارد آيد عمل برش انجام مي‌گيرد. براي اينکه در موقع برش ورق جابجا نشود بر روي کشوئي متحرک قيچي‌هاي گيوتين نگهدارنده هائي نصب گرديده که هم زمان با حرکت تيغه فوقاني به طرف تيغه پائين که برش انجام مي‌شود ورق را با تمام قدرت نگهميدارند اين نگهدارنده‌ها داراي يک پيستون مستقل مي‌باشند که با هواي فشرده (سيستم پنوماتيک) و يا روغن تحت فشار (سيستم هيدروليک) عمل نگهداري ورق را در تمام طول خود تقسيم مي‌کند.
    قيچي‌هاي گرد بُر:
    قيچي گرد بر: تيغه‌هاي اين قيچي از دو مخروط ناقص تشکيل شده است که با حرکت گردشي خود حول دو محور جداگانه و در جهت مخالف يکديگر، عمل برش را انجام مي‌دهند. حرکت تيغه‌ها توسط دست و يا الکترو موتور از طريق چرخ دنده هائي بطور همزمان انجام مي‌گيرد. با اين نوع قيچي‌ها مي‌توان برشهاي مستقيم طويل و همچنين برشهاي قوسدار را نيز انجام داد. در نوعي از اين قيچي‌ها که براي برشهاي طويل و مستقيم مورد استفاده قرار مي‌گيرند، محور تيغه‌ها نسبت به يکديگر موازي بوده و بکمک تکيه گاه آن مي‌توان عرض مورد برش را تنظيم نمود. بديهي است که عرض برش در اين قيچي‌ها محدوده بوده ولي از نظر طول برش محدوديتي ندارند. در نوع ديگر اين قيچي‌ها که براي برشهاي قوسدار بکار مي‌روند، زاويه محور تيغه‌ها نسبت به هم معمولاً 45 درجه انتخاب مي‌شود. براي آنکه بتوان بوسيله آنها قطعات دايره‌اي را بدون نياز به خط کشي بريد در روي آنها کماني وجود دارد که در روي آن نيز دو مرغک سوار شده است. بوسيله اين مرغکها مي‌توان مرکز دايره مورد نظر را تثبيت کرده و با تنظيم فاصله آن با تيغه‌ها، شعاع برش مورد لزوم را بدست آورد. براي برشهاي منحني و يا ترکيبي لازم است که ابتدا مسير برش را خط کشي کرده و سپس با هدايت قطعه کار از بين تيغه‌ها بکمک دست، اقدام به بريدن آنها کرد
    علاوه بر قيچيهاي دستي که به وسيله آنها مي‌توان ورقهاي فلزي نازک را به صورت دايره بريد، قيچيهاي ديگري وجود دارند که با آنها ورقهاي فلزي را تا ضخامت 6 ميليمتر و به شعاعهاي مختلف تا 50 ميليمتر با توجه به نوع و قدرت ماشين مي بُرند.
    قيچيهاي گرد بر را در گروههاي دستي و ماشيني طراحي مي‌کنند و مي‌سازند. در گروه دستي انواع مختلفي وجود دارد.
    نيروي محرکه در قيچيهاي گرد بر دستي: با به گردش درآوردن چرخ مدوري که روي ماشين تعبيه شده است، نيروي محرکه در قيچي گردبر دستي تامين مي‌شود. با انتقال اين نيرو توسط واسطه‌هاي مکانيکي به محورها، تيغه‌ها در جهت مخالف يکديگر مي‌چرخند و در نتيجه، برشکاري انجام مي‌شود. در نوع قيچي گردبر ماشيني، نيروي محرکه انرژي الکتريسيته است که اين انرژي پس از تبديل به انرزي مکانيکي، محورهاي قيچي را در جهت مخالف به حرکت در مي‌آورد و در نتيجه تيغه هاي قيچي را که روي محور نصب شده‌اند، مي چرخاند.
    اصول کار قيچي گرد بر: همان طور که اشاره کرديم، دو محوري، که تيغه‌هاي قيچي به آنها بسته شده است، با اعمال نيرو، مخالف جهت يکديگر مي چرخند (خواه نيروي اعمال شده دستي يا برقي باشد). چرخش تيغه‌ها در جهت مخالف موجب کشيدن ورق مي‌شود و با تنظيم فاصله تيغه‌ها نسبت به ضخامت ورق، در چند مرحله عمل برش به صورت دايره انجام مي‌گيرد.

تيغه‌هاي قيچي گرد بر: ابزار برش قيچيهاي گرد بر را تيغه‌هاي گرد آنها تشکيل مي‌دهد. هر تيغه روي يک محور بسته مي‌شود که وضعيت قرارگيري آنها نسبت به هم متناسب با ضخامت ورق مورد برش متفاوت است. در زير به شرح حالتهاي مختلف آنها مي‌پردازيم:

  • تيغه‌هاي استوانه‌اي: تيغه‌هاي استوانه‌اي که قطر آنها 50 تا 110 ميليمتر است، روي قيچيهاي گرد بر که داراي محورهاي موازي هستند، نصب مي‌شوند. ظرفيت برش اين تيغه‌ها براي فولادهاي کم کربن تا ضخامت 4 ميليمتر است.
  • تيغه‌هاي مخروطي: تيغه‌هاي مخروطي روي قيچيهاي گرد بر با محورهاي مايل نصب مي‌شوند. اين نوع قيچيهاي گرد بر معمولاً ورقهاي فلزي را بدون تغيير فرم سطحي به صورت دايره مي‌برند و ظرفيت برش تيغه‌هاي آنها نيز براي فولادهاي کم کربن تا 4 ميليمتر است.
  • تيغه‌هاي مخصوص آجدار: نوع ديگري تيغه روي قيچيهاي گرد بر نصب مي‌شود که براي سهولت در برشکاري و اصطکاک بيشتر با ورق تيغه زيرين آن را آجدار مي‌سازند تا ضمن برش موجب حرکت ورق به سمت جلو شود.

  خمکاري:
در انواع کارهاي ورقکاري به موارد زيادي برخورد مي‌کنيم که براي تأمين فرم مورد نظر، افزايش مقاومت در مقابل خمش، جلوگيري از آسيب به دست، ايجاد اتصال و غيره نياز به خمکاري وجود دارد. وسايل و ماشين آلاتي که براي اين منظور بکار مي‌روند متنوع بوده و با هر کدام خم‌هاي معيني را مي‌توان بوجود آورد.
  دستگاه خم‌کن دستي:
اين دستگاه براي خم‌هاي گوشه دار و آنهائي که داراي انحناء محدودي مي‌باشند بکار مي رود.
اين دستگاه داراي پايه‌اي است که فک زيرين بر روي آن سوار شده است. فک روئي بکمک مکانيزم پيچ و مهره قابل حرکت بوده و بوسيله آن مي‌توان ورق را بين دو فک محکم نمود. فک ديگري بنام فک خم کننده وجود دارد که حول محوري بصورت شعاعي قابل حرکت بوده و بوسيله آن مي‌توان ورقي را که قبلا بين فکهاي روئي و زيرين محکم شده است خم نمود. براي خنثي کردن نيروي وزن فک خم کننده، معمولاً در انتهاي محور آن وزنه‌اي قرار دارد که به آن وزنه تعادل مي‌گويند. در لبه فکهاي سه گانه مذکور معمولاً تيغه‌هايي از جنس فولاد نصب گرديده است که قابل تعويض بوده و با تعويض آنها مي‌توان خمهاي مختلفي را بوجود آورد.
ظرفيت خم‌کاري در دستگاه خم‌کن دستي : با اين نوع ماشين خمکن مي‌توان ورقهاي آهني و فولاد کم کربن را تا ضخامت 3 ميليمتر , ورقهاي آلومينيوم و آلياژهاي آن را تا ضخامت 6 ميليمتر و همچنين ورقهاي مس و برنج را تا ضخامت 5 ميليمتر خمکاري کرد.
  ماشين خم‌ کن برقي:
خمکنهاي برقي: ماشينهاي خمکن برقي نسبت به ماشينهاي خمکن ساده دستي داراي کار آيي خوب و مؤثرتري هستند و به طول 1 تا 6 متر ساخته مي‌شوند. اجزاي ماشينهاي خمکن برقي:

  • 1) موتور الکتريکي و جعبه دنده معکوس کننده دور؛
  • 2) فک بالاي دستگاه و وابسته‌هاي آن که حرکت خود را از الکترو موتوري که در قسمت پايه سمت راست نصب شده است، مي‌گيرد؛
  • 3) صفحه گردان و وابسته‌هاي آن که نيروي خود را براي خمکاري از الکترو موتور مي‌گيرد؛
  • 4) تجهيزات تبديل و انتقال نيرو؛ اين تجهيزات تبديل نيرو و انتقال آن را به قسمتهاي متحرک ماشين امکانپذير مي‌سازد و معمولاً در پايه‌هاي دستگاهها جاسازي مي‌شوند؛
  •   5) جعبه فرمان مجهز به کليدهاي روشن و خاموش موتور و کليد فرمان توقف دقيق تيغه‌ها به هنگام خمکاري که روي دستگاه نصب شده است.

تذکر :از جمله دستگاه هاي ديگري که براي خم کردن ورق هاي فلزي مورد استفاده قرار مي گيرند دستگاه هاي پرس خم هستند از جمله دستگاه هاي پرس خم مکانيکي و دستگاه هاي پرس خم هيدروليکي
چرخ حلبي‌سازي:
به کمک اين دستگاه مي‌توان در ديواره ظروف تو خالي و يا لوله‌ها و همچنين سطح ورقها، فرمهائي به منظور افزايش مقاومت در مقابل خمش، ايجاد اتصال و جلوگيري از آسيب به دست ايجاد کرد. اين ماشين داراي دو محور موازي مي‌باشد که در پيشاني هر يک از انها مي توان قالبهاي مدوري را بسته و با هدايت ورق از بين آنها فرم لازم را در قطعه مورد نظر ايجاد نمود. لازم به ذکر است که با بستن تيغه‌هاي مدوري (مشابه قيچي گرد بر) مي‌توان برشهاي مستقيم را نيز با آنها انجام داد. حرکت گردشي اين دستگاهها بوسيله دست و يا با استفاده از الکترو موتور تأمين مي‌گردد. ولي در هر حال بايستي قالبها با سرعت مساوي و در جهت عکس يکديگر حرکت نمايند؛ تا بتوانند ورق را به سمت جلو هدايت نمايند. کارهائي که با اين دستگاه مي‌توان انجام داد متنوع مي‌باشند، که از مهمترين آنها مي‌توان مفتول پيچ کردن، رخ انداختن، فرنگي پيچ کردن و لبه زدن (خم کردن لبه با عرض کم) را نام برد.

  • I- مفتول پيچ کردن: براي آنکه لبه ظروف به دست آسيب نزده و علاوه بر شکل ظاهري بهتر، داراي مقاومت بيشتري نيز در مقابل تغيير فرم باشند، لبه آنها را لوله کرده و چنانچه بخواهند مقاومت آنها را باز هم افزايش دهند، در داخل آن از مفتول نيز استفاده مي‌کنند. اين عمل را در اصطلاح ورقکاري و حلبي سازي مفتول پيچ کردن گويند.
  • II- رخ انداختن: ايجاد فرورفتگي قوس دار در ديواره ظروف و يا سطح ورقها را رخ انداختن ناميده و از ان بمنظور افزايش مقاومت در مقابل تغيير فرم و خمش، سود مي‌برند. اين عمل را مي‌توان بکمک چرخ حلبي سازي و يا بوسيله سندان و چکش مخصوصي که به ابزارهاي ورقکاري تعلق دارند نيز انجام داد.
  • III- لبه زدن: براي ايجاد مقاومت در لبه قطعات و يا اتصال آنها به يکديگر، گاهي اوقات لبه ورق را به مقدار مورد لزوم خم مي‌کنند. اين عمل را لبه زدن ناميده و ممکن است که با استفاده از چرخ حلبي سازي و يا بوسيله دست و با کمک چکش و قالب‌هاي زير سري انجام گيرد. لازم به تذکر است که براي اين منظور ماشينهاي خاصي بنام ماشينهاي لبه زني وجود دارند.
  • IV- فرنگي پيچ کردن: خمکاري لبه‌هاي ورق، داخل يکديگر قرار دادن و کوبيدن آنها بمنظور اتصال را فرنگي پيچ کردن گويند. اين عمل براي اتصال ورقهاي فولادي تا ضخامت 5/1 ميليمتر مناسب مي‌باشد. از اين اتصال که بر حسب نوع و مورد استفاده براي انوع گوناگوني مي‌باشد، براي اتصال گوشه کانالها، بدنه لوله‌ها، کف و بدنه ظروف (منبع نفت، سطل آب، قوطي کنسرو و غيره) و نظاير آنها استفاده مي‌شود. براي ايجاد خم‌هاي مربوط به اين نوع اتصال مي‌توان از چرخ حلبي سازي در طي مراحل مختلف و همچنين از دستگاههاي مخصوصي که بهمين منظور ساخته شده‌اند استفاده نمود.
      پرسکاري:
    در سري کاري قطعاتي که تعداد آنها زياد بوده و بخواهند قطعاتي را با فرم و ابعاد يکنواخت تهيه کرده و صرفه جوئي در وقت و نيروي انساني نيز مورد نظر باشد، از روشهاي مختلفي براي بريدن و فرم دادن قطعات استفاده مي‌نمايند که مجموعه آنها را مي‌توان بدليل استفاده از پرس، بعنوان دستگاه اصلي انجام دهنده کار، پرسکاري ناميد. پرسهائي که براي اين منظور مورد استفاده قرار مي‌گيرند متنوع بوده و هر کدام از آنها را مي‌توان براي منظورهاي خاصي بکار برد. اين پرسها عبارتند از: پرسهاي پيچي، اصطکاکي، ضربه‌اي (با مکانيزم بنگ) و هيدروليکي. از انواع اين پرسها مي‌توان براي بريدن استفاده کرد ولي براي بعضي از کارهاي فرم دادن (مانند کشش) لازم است که از پرسهاي هيدروليکي و يا اصطکاکي کمک گرفت. ابزارهاي مورد استفاده در پرسکاري که وظيفه تأمين فرم قطعه مورد نياز را به عهده دارند، قالب ناميده مي‌شوند. قالبها معمولاً از دو قسمت توپر (سمبه) و تو خالي (ماتريس) تشکيل شده و بر حسب کاري که انجام مي‌دهند بنام قالب‌هاي برش و يا قالب‌هاي فرم معروف مي‌باشند.
    فرآيندهاي اتصال و مونتاژ ورق ها:

    فرآيندهاي اتصال و مونتاژ ورق ها توسط فرآيندهاي جوش , فرنگي پيچ , پرچ , پيچ و مهره , گوه و پين , اشپيل ها , رزين ها و .... صورت مي گيرند.
      جوش‌پرسي:
    تحت عنوان جوش پرسي روشهائي مورد نظر است که در انها قطعات گداخته شده‌اي را که بصورت خميري در آمده‌اند بدون استفاده از قطعه اضافي (سيم جوش) تحت تاثير فشار به يکديگر متصل نمايند. جوش پرسي نيز روشهاي متنوعي دارد که مهمترين آنها گروه جوشهاي مقاومتي مي‌باشند.
      جوش مقاومتي:
    دو قطعه فلز را روي هم قرار داده و در محل اتصال از آنها جريان برق را با شدت زيادي عبور مي‌دهند، بدليل مقاومت قطعات و مخصوصاً مقاومت فاصله هوائي کمي که بين آنها قرار دارد، محل عبور جريان به سرعت گداخته شده و بحالت خميري درمي آيد. حال اگر جريان برق را قطع کرده و آنها را با نيروي فشاري مناسبي به يکديگر بفشارند، بهم جوش خواهند خورد. ولتاژي که براي اين منظور لازم است از 4 تا 6 ولت بوده ولي به شدت جريان زيادي احتياج مي‌باشد. مقدار اين جريان به ضخامت قطعات بستگي داشته و در بعضي از ماشينهاي جوشکاري به  50000 امپر نيز مي‌رسد. طبيعي است که براي اين منظور برق شهر مناسب نبوده و بايستي از ترانسفورماتور براي کاهش ولتاژ و افزايش شدت جريان استفاده شود؛ لذا بهمراه اين دستگاهها ترانسفورماتوري وجود دارد که جريان مورد نياز را تامين مي‌نمايد. لازم به تذکر است که دستگاه‌هاي جوش مقاومتي کلا با جريان متناوب کار مي‌کنند. از روشهاي جوش مقاومتي مي‌توان روش هاي جوش نقطه، درز جوش , جوش تکمه اي و جوش مقاومتي با استفاده از قالب را نام برد.
    الف- جوش نقطه: در اين روش قطعات را بصورت نقطه‌اي به يکديگر جوش مي‌دهند. نيروي فشاري مورد لزوم را در اين دستگاه از طريق قطب‌هاي مسي بخصوص عبور جريان، به قطعات اعمال مي‌نمايند. اين نوع دستگاه‌ها را در دو نوع ثابت و متحرک و با مکانيزمهاي فشار دهنده متفاوتي مانند استفاده از اهرم و يا هواي فشرده مي‌سازند. نوع ثابت آنها ممکن است که فقط در يک نقطه و يا بطور همزمان در نقاط متعددي عمل جوشکاري را انجام دهد.
    ب- جوش درز: از اين روش براي جوشکاري درزهاي طولي مستقيم و يا فرم داري که بايستي آب بندي نيز باشند استفاده مي‌نمايند.اين دستگاه داراي مکانيزمي مشابه دستگاههاي جوش نقطه‌اي بوده و تفاوت آنها در استفاده از قطب‌هاي غلطکي بجاي قطب‌هاي ميله‌اي مي‌باشد. مکانيزم کار آنها به اين ترتيب است که در هنگام عبور ورقها از بين غلطکها، جريان برق بطور خودکار بنحوي قطع و وصل مي‌شود که تقريباً در هر 10 ميليمتر طول درز، چهار نقطه جوش گذاشته شود. در کنار هم قرار گرفتن اين نقاط باعث مي‌شود که بتوان ورقهاي تا ضخامت 2 ميليمتر را نيز به يکديگر بطور آب بندي جوش داد.
    سايت جامع اصناف  www.SiteAsnaf.com

 


تاریخ خبر : ۱۳۹۱/۱۲/۳
منبع : تاليف - گردآوري از منابع مختلف